Sto lat, emerytko!

Najwyższa pora odrzucić na bok cyrk rozgrywający się w tym kraju i skupić się na istotniejszych, przyjemniejszych rzeczach, z którymi ostatnio nie mieliśmy zapewne do czynienia. Zamknijmy oczy, zapomnijmy o chaosie dookoła, no i przypomnijmy sobie, co było dokładnie tego dnia rok temu. I dwa lata. Niezbyt ciężka rozkmina, prawda? Dzisiaj — trzynastego listopada — obchodzimy po raz, uwaga, trzeci urodziny głównej administratorki, Lou! A właściwie to jeszcze Cameron, Nanne, Charlie, zbuj... człowiek o kilkunastu imionach, a zmieniała je już tyle razy, że nawet tego nie zliczę i nie wiem, na co reaguje. Jednego imienia nie zmieni, ale nie mogę go publicznie używać, ponieważ rodo. 

Droga Lou, na pewno dwa lata temu nie spodziewałam się, że rok po roku będziemy spotykać się w jednakowym gronie. Ba, kto spodziewał się tego, że zajdzie to tak daleko i że zostaniesz ważną dla mnie osóbką, z którą — o mój Boże — zaliczę zajebiste spotkanie. Pamiętam je do teraz i wciąż za nim tęsknię z nadzieją, że oczywiście to powtórzymy. Cieszę się, że mogłam Cię poznać osobiście, a choć był to tylko raz, to w zupełności wystarczył mi, by wiedzieć, jak wartościowa jesteś. Liczę, że zaplanowany biwak wejdzie w życie, a zważywszy na to, że będziesz już starsza, pojawisz się tam w stu procentach, bo bez Ciebie nigdzie nie lecimy. 

Co Ci jeszcze nietypowego mogę powiedzieć? Myślę, że wiesz, że życzę Ci jak najlepiej, i to, że Avenley czasem powolutku się kruszy, nie ma znaczenia i że możesz w każdej chwili wszystko nam powiedzieć — cokolwiek, co tylko chcesz. Dziękuję Ci za fajny, przeminiony już czas, jednocześnie snując nadzieję, że czeka nas jeszcze więcej super chwil. Dziękuję za przepiękne wąteczki, Thouise i Nanne z Josephine (co to za ship w ogóle XD), a co do tego drugiego myślę, że jeszcze kiedyś zdarzy nam się coś napisać... na zawsze w moim serduszku, wiesz o co chodzi. Co jeszcze? Więcej wiary w siebie, dziewczyno. Dostrzegaj swoją wartość, bo dopóki sama tego nie zrobisz, nikt tego nie zauważy, a jesteś wyjątkowa! Mimo że zdarzało Ci się po mnie cisnąć, no i z wzajemnością, to zdołałam się do Ciebie, głupolu, przywiązać. Zaczęłaś już nową szkołę — trochę kitowa sytuacja z tą pandemią, bo jednak ciężko idzie poznać klasę w dobie wirusa. Mimo wszystko udało Ci się trochę liznąć społeczeństwa i ważne, że poznałaś kogoś — mam wielką nadzieję, że zawiążesz super więzi z wyjątkowymi osobami, które będą Cię bez względu na wszystko doceniać, bo zasługujesz na to.

Trzeba też pamiętać o tradycyjnych sprawach — zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia, bo mimo że to jest oczywiste, to ostatnio krucho z nim, a przecież jest potrzebne jak nic innego. Spełniaj się w tym, co kochasz, rozwijaj zainteresowania, bo na pewno jest coś, w czym dobrze sobie radzisz. Świetnie piszesz, tworzysz grafikę — oby tak dalej! Dużo uśmiechów, zadowolenia z życia i motywacji, bez której ani rusz. Świat dopiero stoi przed Tobą otworem i nie zamykaj się na niego. Bądź sobą, wyrażaj to, nie daj się złamać innym, ponieważ wspomniane bycie sobą jest Twoją największą wartością! A poza tym życzę Ci wszystkiego, co najlepsze i osiągnięcia tego, co potrzebujesz. Sto lat. ❤

Althea, Candice, chuj wie kto to jest

Lułyska, dobrze wiesz, jak beznadziejna w pisaniu życzeń jestem i jak nie umiem być dla ciebie miła, ale raz w roku wyjątkowo mogę się na to zdobyć, bo w końcu to twoje urodziny. Przekraczasz właśnie wiek, w którym wchodzisz na nowy level legalności w pewnym dobrze nam znanym aspekcie, więc może zacznę swoje życzenia od tego punktu. Życzę ci miłości, którą będziesz mogła odwzajemnić, miłości bezgranicznej od osoby, która będzie cię szanować i z którą stworzysz świetną, zdrową relację, życzę ci także dużo korzyści i przyjemności w związku z tym. Równie ważne jest życzenie wielu wartościowych osób wokół ciebie, przyjaciół, znajomych, którzy będą cię wspierać w każdej sytuacji i dzięki którym spędzisz masę świetnego czasu, z którego będziesz zadowolona. Życzę ci również tego, abyś dogadała się z rodziną i nie musiała martwić o sprawy związane z nimi. Życzę ci też wiele zdrowia, żebyś nie padła nam za szybko, bo wierz lub nie, tęsknilibyśmy, wszyscy. Dużo pieniędzy, które będziesz mogła roztrwaniać na głupoty. Dużo przytulania i miziania z Alexandrem, o ile dobrze zapamiętałam imię twojego psa. Spełnienia swoich marzeń, jak najwięcej szczęśliwych chwil w życiu i zadowolenia z siebie, swoich osiągnięć, wiary we własne możliwości. Nie umniejszaj swoich zalet. Życzę ci też motywacji do spełnienia swoich celów. Masy pomysłów i weny na wątki, oraz przede wszystkim na nasze Romerony, do których musimy w końcu wrócić. I więcej spotkań z Koronatreningu!! W końcu musimy zrealizować nasz wyjazd pod namiot nad morze i obalić kilka butelek fajnych rzeczy. PS Nie upij się dziś, chociaż w sumie to twoje urodziny i raz możesz poświętować.

Lou - stworzyłaś Avenley River, miejsce, które połączyło naprawdę wiele świetnych osób i nie wątp w jego potencjał, a tym bardziej w swój własny, bo jesteś zdolna do naprawdę dobrych osiągnięć, wystarczy, że po to sięgniesz.

~ Brooke, pisząca to siedząc na ławce na dworcu, z głośnikiem pod pachą i psem obok

u-ro-dzi-ny

czy ktoś powiedział dziewiąty października?

Sto lat, Brooke!

Nie znacie dnia ani godziny, kiedy admin widmo napisze post, jednak znacie już dzień, w którym główny filar i współzałożyciel Avenley River obchodzi swoje (kolejne już na tym blogu!) urodziny. Oczywiście, kochani — to Brooke również zawdzięczamy to, że nadal jesteśmy w jednej kupie, mamy pięknie napisane, niepowtarzalne zakładki, ujmujące swoją dokładnością i przyciągającym stylem, dzięki któremu wiemy, kto jest autorem. Na discordzie zawsze możemy ujrzeć od niej słowo bądź dwadzieścia, nieważne, czy jest piąta trzydzieści czy północ. 

Słowami wstępu chciałabym zaznaczyć, że upór, jak i zaangażowanie Brooky w istnienie tego bloga niejednokrotnie pozytywnie odmieniło moje nastawienie. Niezmiernie cieszę się, iż była i jest dla nas, dla Avenley — w ciężkich i szczęśliwych chwilach. Teraźniejszość przywraca mi nadzieję, ponieważ wiem, że mimo iż ostatnio zawodzę jako administrator, to zdaję sobie sprawę, że blog jest w dobrych rękach Brooke i Lou. Ale to nie miał być smutny, pełen żalu post, tak? Dwudziestego ósmego sierpnia centrum wydarzeń jest nasza droga administratorka, owszem, ale to również ciepła, mądra osoba, która potrafi wesprzeć dobrym słowem. Kiedy miałam okazję poznać Cię na żywo, nie rozczarowałam się. Z czystym sercem mogę przyznać, że jesteś super osobą, z którą bardzo łatwo się dogadać i polubić tak, jakby to wcale nie było kilka szybko płynących godzin. Na discordzie rozkręcasz towarzystwo, zabawa w nigdy przenigdy bądź prawdę czy wyzwanie to wcale nie zabawa. Jesteś dla nas ogniwem, którego po prostu nie może zabraknąć.

Z okazji urodzin, w swoim imieniu i całego bloga, chciałabym życzyć Ci pokładów szczęścia, uśmiechów i radości, na które zasługujesz. Przed Tobą jeszcze długie życie, nie ma sensu marnować je na smuty, płacz i siedzenie w domu, dlatego korzystaj z niego tak, by czerpać jak najwięcej satysfakcji. Wytrwałości, żeby przeciwstawiać się życiowym rozterkom i problemom, bo nieraz są przesadnie zbędne niż potrzebne w życiu. Zdrowia, zdrowia i jeszcze raz zdrowia, gdyż uważam, że jest najważniejsze. Wspaniałych blogowych wątków, mnóstwa wolnego czasu na pasje i zainteresowania, odnajdywanie ich czy sięgania Twoich własnych, wyznaczonych celów, które rzecz jasna potrafisz osiągnąć. Wiedz, że masz niesamowitą wartość i zawsze się doceniaj, a jak nie potrafisz, to się, cholera, naucz. Brooky, nic nie powinno stać na drodze do Twojego szczęścia, ani ból zęba, ani smutek, dlatego życzę Ci wszystkiego dobrego. Sto lat! ♥

Administracja~

Vivan felices para siempre, conejito

 

 

       Dobry wieczór, kochani. Pomińmy proszę fakt, iż ten post powinien pojawić się już kilka godzin temu i potraktujmy go jako ładne zwieńczenie dzisiejszego dnia, który nie jest wcale takim zwyczajnym dniem. Nasz solenizant z pewnością się na mnie za to nie obrazi (w tym momencie zaspojlerowałam, cóż za okazję właśnie świętujemy).

      Otóż, moi drodzy — dzisiaj swoje urodziny obchodzi jedna z osób, która na naszym avenmlejskim serwerze przesiaduje już całkiem ładny kawałek czasu, a i na blogu jego postać zawitała wiele długich miesięcy temu (pechowa trzynastka, czy to coś znaczy?). Brawo, to już zasługuje na specjalny order wytrwałości w obcowaniu z naszym upośledzeniem-, to znaczy, z naszą cudownością, która potrafi przytłoczyć nawet najlepszych, oczywiście.

      Nie rozwlekając się dłużej, co zbyt często robię — oczywiście mam na myśli Coregatio, posiadacza postaci Carneya, jednego z bardziej aktywnych discordowych wyjadaczy. Drugi w kolejce wieku, a mimo to dalej wytrzymuje z takimi bachorami jak my, co powinno wzbudzać czysty podziw. Dalej nie wiem, jak on to robi, ale widocznie wystarczająco często wychodzi z niego wewnętrzny dzieciak, jakim bywa, że wcale nie odstaje u nas od tłumu. Przetrwał z nami nawet okres gier w nigdy przenigdy (piękne czasy), prawdę czy wyzwanie, minecrafta i dotrwał do ery simsów. Oby cierpliwość trzymała go przy nas przez kolejne fazy maniakalnego pykania w gry i wiele innych.

      Przechodząc do właściwej formy życzeń, których nigdy nie umiem pisać, bo chcę wyrazić wiele, a mój umysł nie potrafi ładnie zebrać tego w całość — Słońce, jesteś już stary i od teraz będę mogła bezkarnie Ci to wypominać przy każdej okazji. Pamiętaj, żeby regularnie się badać i uważać na choroby wieku starczego, bo myślę, że nie potrzebujesz cukrzycy i jeszcze Alzheimera w pakiecie<3. Skoro już mówimy o chorobach, przede wszystkim chcemy życzyć Ci dużo zdrowia i jak najmniej problemów z nim, bo z reguły nikogo nie bawi bieganie po lekarzach, masakryczny czas oczekiwania na terminy i szastanie banknotami co wizytę. Zapobiegaj, a nie lecz, ale jeśli już przyjdzie co do czego, nie zapieraj się rękami i nogami przed randką z doktorem.

      Jak wiemy, istnieje rzecz, którą każdy lubi mieć, nawet w nieograniczonych ilościach, dlatego też życzymy Ci dużo zielonych papierków, potocznie pieniążków i rozsądnego gospodarowania nimi (nie przepierdol na głupoty). Pogoni za marzeniami i spełniania ich, choć łapanie króliczka samo w sobie jest doświadczeniem, które przynosi wiele zabawy i ćwiczy determinację. Odwagi w podejmowaniu trudnych decyzji. Wiesz, co jeszcze przydaje się w życiu? Sukcesy. Nawet te najmniejsze, osiągnięte w drobnych sprawach, ale wprawiające nas w zadowolenie i poczucie dumy. Życzymy Ci jak najwięcej takich momentów i satysfakcji płynącej z własnych działań. Wiary w siebie i własne możliwości, bo potrafisz i zasługujesz na wiele, pamiętaj o tym. Kieruj się rozsądkiem i spokojem podczas codziennych wyzwań. Życzymy Ci jak najmniej stresujących chwil w życiu i umiejętności skutecznego radzenia sobie z nimi, a także jak najwięcej motywacji do osiągania własnych celów i jak najprostszej drogi do nich (choć czasem małe wyboje przynoszą więcej adrenaliny), a także siły do zmierzenia się z własnymi lękami i pokonaniem ich. Raz do roku mogę być miła i życzyć Ci również magicznego dorośnięcia tych trzech centymetrów — choć mało to możliwe, zawsze mogę Cię rozciągnąć na kole, za niewielką opłatą oczywiście. Licz się tylko z tym, że później będę musiała do Ciebie doskakiwać, żebyś mnie usłyszał, gigancie. Jak już jestem taka super, to skorzystam i będę życzyć Ci również stosu słodyczy, którymi będziesz mógł się napchać i być zadowolony. Powinnam być dobrą koleżanką i życzyć Ci również pewnych przyjemności cielesnych, ale tu są dzieci, proszę nie patrzeć, nic nie było. Nie możemy również zapomnieć o wenie i ciekawych pomysłach, bo tego nigdy za wiele, jak już się niejednokrotnie przekonaliśmy. Życzymy Ci również możliwości powrotu do malowania (nadal liczę na to, że zobaczę coś Twojego, ej). W życiu istotni są również ludzie, którymi się otaczamy, dlatego chcemy Ci życzyć jak najwięcej wartościowych osób wokół siebie, cudownych przyjaciół, którzy w pełni docenią to, jak świetnym człowiekiem jesteś i przyniosą Ci same dobre wspomnienia. Jak najwięcej miłych chwil, do których mógłbyś wracać później umysłem i czuć się z nimi dobrze. Akceptacji siebie. Szczerego uśmiechu na twarzy. Więcej wspólnego przesiadywania na serwerze, robienia razem głupich rzeczy, idiotycznych rozmów i zwykłego zadowolenia ze swojej obecności. Życzymy Ci również radości z życia, skupienia się na małych chwilach, które przynoszą ukojenie i docenienia ich. Pamiętaj, że nigdy nie jest za późno, by coś zmienić, a z życia powinno korzystać się jak najlepiej, bo mamy je tylko jedno i nie powinniśmy go później żałować.

      Wszystkiego najlepszego, Core, kochamy Cię <3

      

~Brooke z administracją

 

 

Wszystkiego najlepszego, Gold!

Mamy na blogu autorów z różnym stażem. Jedni są jak stare wina w piwnicy — pamiętają wojny napoleońskie albo czat po dwudziestej drugiej, wspomnienia innych sięgają maksymalnie roku wstecz, a jeszcze następni to młodziaki, którzy dopiero zagłębiają się w temat i zapoznają z naszym serwerem. Wszyscy są jednak członkami, pamiętajcie! Wracając do sprawy, chciałabym zaznaczyć, iż dzisiejsza jubilatka jest z nami od, matko, jeśli dobrze liczę, sierpnia 2018, więc bez dwóch zdań należy zaliczyć ją do grupy, która jakimś cudem jeszcze z nami wytrzymuje. Gold, słońce, pamiętam, jak weszłaś na nasz czat po raz pierwszy, a to stuka druga rocznica. Ale nie o tym, nie dziś. Dziwne wstępy są na porządku dziennym, dlatego nie powinno zdziwić Was, że teraz, trochę niezgrabnie, przejdziemy do tego, po co wszyscy się tu zgromadziliśmy — Gold, ZlotyPies, Koyori, Amy, Angeline (to jedna osoba, nie pięć, no nie) obchodzi dzisiaj urodziny! *confetti*

Także Gold, od czego zacząć? Życzymy Ci, przede wszystkim, mnóstwo zdrowia, szczególnie w ciężkim dla ludzkości okresie, żeby podczas lata nie dopadł cię żaden kaszel czy przeziębienie — jest zbyt gorąco, żeby leżeć w domu pod kołdrą, nawet jeśli łóżko kusi. Pomyślności, żeby wszystko, za co się bierzesz, wychodziło i byś nie musiała nie daj świecie czegoś poprawiać, naprawiać, majstrować, ma być cacy i tyle. Jeśli coś Ci nie wyjdzie, noga się podwinie albo ktoś ci ją podłoży, pamiętaj, że z każdej sytuacji da się wyjść, często nawet bez szwanku, o ile tylko uwierzysz w swoje zdolności i w jakiś sposób zmotywujesz, mimo iż wszyscy wiemy, jak ciężko jest podnieść siebie samą na duchu — uwierz w to, że dasz radę, a dasz. Niech pieniądze leją się strumieniami, bo nawet jeśli każdy powtarza, iż to nie one czynią nas szczęśliwszymi, dobrze wiemy, że wysokie sumy wywołują uśmiechy, nie oszukujmy się. Gdybyś zdecydowała się na hazard, życzymy również szczęścia, bylebyś nie przegrała tych pieniędzy, o których mówiłam w poprzednim zdaniu. Szczęście jednak nie służy tylko udanym grom i zakładom — można znaleźć je w bliskich, więc życzymy również wspaniałych przyjaciół, a jeśli takowych posiadasz, żeby znajomości trwały jak najdłużej. Kwestią sporną jest to, czy warto życzyć miłości. Sama nie wiem, życzyć? Dobra, jeśli nie chcesz, zignoruj to zdanie, jeśli wręcz przeciwnie — żebyś znalazła swoją miłość, o ile nie stanęła Ci jeszcze na drodze. Ale same też dajemy sobie radę, więc to kwestia całkowicie indywidualna, nie czuj presji, Goldie.

Bardziej blogowo, życzymy weny, weny i jeszcze raz weny, jak to, jako adminki, mamy w zwyczaju robić — pisz, baw się słowem, zdaniami, rozwijaj i działaj, byle spełniać się w tym, co robisz. Hej! Dawno nie grałaś z nami w pytanie, Golf, wpadnij jeszcze kiedyś, fajnie słuchać, jak myjesz zęby albo śpiewacie. Żebyś siedziała z nami kolejne dwa lata i żeby w ogóle wszystko było super.

Wszystkiego najlepszego!

Avenley River

Podsumowanie maja

Minął właśnie kolejny miesiąc, od kiedy obwieszczono nam chwilową kwarantannę. Jedni zmienili dietę, drudzy zapuścili się jak pustelnicy, jeszcze kolejni się wycięli, są też tacy, którzy znaleźli ukojenie w czymś, na co nigdy wcześniej nie mieli czasu (kto kiedykolwiek miał lekcje czy wykłady online i tak nie miał czasu). Ale niektórzy z nas nie zmienili w swoim życiu nic, oprócz ograniczania wyjść na powietrze i potraktowania obostrzeń jako wymówkę dla lenistwa — zresztą coraz mniej te obostrzenia czuć, możemy oddychać bez koniecznych maseczek, chociaż kij wie, jak to z tym rządem jest, nie jestem też zbyt rzetelnym źródłem informacji. Na pewno nie jak telewizja czy internet, mimo że na ich informacje też patrzyłabym z przymrużeniem oka. Jednak nic straconego — jedni cieszą się z kwarantanny, drudzy wręcz przeciwnie, ale jedno jest pewne: ten temat jest już nużący, a pandemia nie ma wpływu na funkcjonowanie bloga. W naszym skromnym gronie, na szczęście, nie odnotowaliśmy żadnych wymagających hospitalizacji przypadków, dlatego zabieramy się za sedno sprawy i przechodzimy do podsumowania maja. 

I jeszcze jeden, i jeszcze raz

Tym akcentem, a w zasadzie gifem z Matthew Daddario, rozpoczynamy promienny piętnasty maja, czyli urodziny blogowej staruszki Michasia. Znana również jako Umbonia Spinosa lub też pieszczotliwie przeze mnie Głupek lub Wiedźma. Daję sobie prawo do nazywania jej tak, bo odwdzięcza mi się znacznie gorzej, ale to nie post, w którym mam pozwolenie na wyciąganie jej brudów, także... zrobię to kiedy indziej.

Dobrze, kochana, w dzień Twoich urodzin chcę być miła, ale nie licz, że będziesz to wykorzystywać całą dobę. Nie umiem pisać wierszyków, nie mam nawet dostępu do Photoshopa, by sprawić Ci cudowne obrazki, ale wiedz, że z całego serca życzę Ci jak najlepiej. ♥ Bez względu na to, jak często Cię obrażam, jesteś bardzo wartościową osobą, z którą świetnie się pisze, zarówno opowiadania jak i na pw, dodatkowo która ma w sobie wiele dobra, empatii i chuj wie ile miejsca na jedzenie, co jest najbardziej zaskakujące. W czasie tej uciążliwej kwarantanny życzę jak najwięcej zdrowia oraz poza nią, bo niemal każdy z nas ma poważne lub mniej poważnie usterki zdrowotne. Pamiętaj, że nawet to nie jest i nie będzie w stanie powstrzymać Cię przed tym, byś szerzyła swój wątpliwy geniusz, rozpromieniała ten okropny świat i zrobiła nam prawdziwą apokalipsę świętej Umbonii. Następnie chcę, byś w każdym momencie życia odnajdowała jakąś nutkę szczęścia, byś zadowalała się drobnostkami, bo właśnie to się liczy — a Twój uśmiech na ustach jest niezbędny światu. Studia już prawie za pasem, więc, dorosła osobo, podejmuj dobre decyzje, choć wiadomo, że noga nam się czasem podwinie. Najważniejsze, by dorosłość przyniosła Ci w przyszłości to, co najbardziej potrzebne: spełnienie i satysfakcję. Pomęczysz się jeszcze trochę, to na pewno, ale dasz radę — jak nie Ty to kto? Przyjaciół, którzy na Ciebie zasługują — to również ważne. Miłości, takiej prawdziwej, jedynej, szalonej i niezapomnianej, najlepiej mającej opakowanie Matta Daddario. Wytrzymałości, wytrzymałości, i jeszcze raz pieniędzy. Ciul z tym, że właśnie pozbawiłam całego zdania sensu, ale wiesz, o co mi chodzi. Więcej pieniędzy oznacza więcej gier, książek (niektóre i tak się kurzą...), głupot i oczywiście jedzenia, które obok ważnych osób daje najwięcej szczęścia. Spełniaj się w tym, co kochasz, pisz dalej i oby wena oraz pomysły Ci dopisywały, bo blog bez Twoich długich opowiadań, Cainowych humorków czy geniuszu Izzy Mortensen to nie blog. Twórz dalej cudowne, kreatywne obrazeczki w paincie, memy, bo my takie smaczki kochamy. 

Nigdy się nie zmieniaj i bądź dla tych, którzy Cię doceniają, bo jeśli ktoś tego nie robi, to widocznie nie dostrzega, jak zajebistą osobą jesteś. Zasługujesz na wiele, wiele więcej, niż sama myślisz. Podzieliłabym się z Tobą nawet jedzeniem, a to poświęcenie i wyczyn.

(nie mogło zabraknąć tu Candy)

Przede wszystkim powinnaś się cieszyć, że nie zdradzam publicznie prawd o Tobie i naszych dziwnych historii, bo to sprawiłoby, że Twoja reputacja spokojnej i inteligentnej osoby poszłaby się... kochać. Z pewnością dużą rolę w obsmarowaniu Cię publicznie odegrają Twoi przyjaciele, więc tutaj się nie martwię, że na każdej płaszczyźnie dalej będziesz taka święta jak Matka Teresa z Katapulty.
Mam ogromną nadzieję, choć to mało możliwe w okresie kwarantanny, że ten dzień spędzisz w nieco inny sposób, jednak najważniejsze, by był po prostu radosny i pełny uśmiechu. O to z pewnością Twoja rodzina zadba. 

(lepiej od Starka bym tego nie ujęła)

Candice i ukochana administracja. ♥ 

jak to się zaczęło, czyli...

...drugie urodziny Avenley River.

     Każdego dnia ktoś obchodzi urodziny. Niektórzy celebrują je bardziej, niektórzy za nimi nie przepadają, bo znajomi pamiętają o nich tylko dzięki Facebookowemu przypomnieniu. Znacie nas — nie zignorowałybyśmy trzynastego maja, siłą rzeczy to pewnego rodzaju święto, jak czystka, podsumowanie, a może nawet ważniejsze, w końcu... gdyby nie to, nie byłoby niczego. Dotychczas starałyśmy się robić większe akcje, jak zeszłoroczna z rysunkami, jednak w tym roku postanowiłyśmy postawić na coś innego. Każda z nas napisała parę słów od siebie.

sul sul, wszystkiego najlepszego

     Słowem wstępu opowiem Wam krótką historię — pewnego dnia, za górami, za lasami, gdzieś w bajkowym centrum Polski, ja, strażak Lou, uczyłam się do konkursu zwanego konkursem pożarniczym, mającym na celu nic więcej, niż sprawdzenie wiedzy z tej dziedziny, drobnostka. Mówiąc w skrócie, szło mi naprawdę, naprawdę źle, dzień i noc musiałam ślęczeć nad tysiącem pytań (dosłownie!) i uczyć się odpowiedzi na każde z nich (niedługo później okazało się, iż niektóre były błędnie zaznaczone), a i tak tylko jedna rzecz pozostała mi w pamięci. Dwie. Wiem, że ognisko można rozpalić co najmniej sto metrów od lasu i że czwartego maja wypada międzynarodowy dzień strażaka. Niedawno dowiedziałam się jednak, iż to nie jedyne święto celebrowane tego dnia. Ladies and gentlemen, strażacy, bezrobotni i wszyscy inni, w plan obchodów dnia Floriana wciśnijcie gdzieś extra dwadzieścia minut na przeczytanie tego posta i wspólne odśpiewanie sto lat jill (aka Brianne, aka Leah, aka chłopakowi, którego imienia nigdy nie pamiętam), która świętuje dzisiaj swoje urodziny!
     Także Jill, nie mam pojęcia, w jakim wieku jesteś, nigdy nie mogłam się tego doliczyć, jednak ustalmy sobie jedno — to są urodziny, czy szesnaste, osiemnaste, dwudzieste, spędź je tak, jak chcesz. Niestety, poza dom raczej nie wychodzimy, więc absolutnie nie zamierzam nakłaniać Cię do opuszczania go, niemniej jednak nic nie stoi na przeszkodzie, żeby zrobić sobie maseczkę, pomalować paznokcie, odwalić jak stróż na Boże Ciało i obejrzeć ulubiony serial albo upiec ciasto i zjeść wspólnie z rodziną, prawda? Jeśli masz już jakieś plany, pozostaje nam życzyć, żeby doszło do ich realizacji, a dzień się po prostu udał. Dobra, żeby nie rozwodzić się tak nad tą nieszczęsną celebracją tego niepowtarzalnego dnia, przejdźmy do życzeń dotyczących nieco mniej materialnych rzeczy (chyba że mówimy o pieniądzach) — słoneczko, wszyscy, nie tylko ja czy administracja, życzymy Ci dużo radości i jeszcze więcej uśmiechów, żeby absolutnie każdy tydzień był czymś niezwykłym i żebyś czerpała z nich pełnymi garściami. Żeby nie było za słodko, bo prędzej czy później dostaniemy cukrzycy, dopuszczę do głosu moje materialistyczne oblicze, które krzyczy pieniędzy! życz jej pieniędzy!, tak więc tak — jeśli lubisz banknoty, nie zaszkodzi mieć ich kilka w kieszeni. Ukradkiem zerknęłam na Twój avatar na Discordzie i momentalnie przypomniałam sobie o tym, co warto zawrzeć w tym krótkim poście — żebyś robiła to, co Cię uszczęśliwia, rozwijała, uprawiała ulubione hobby czy ulubione sporty, na łyżwach albo końskim grzbiecie, to bez znaczenia. Życzymy również powodzenia w sferze… Powodzenia z ludźmi, jakkolwiek dziwacznie by to nie brzmiało — trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej. Miej obok siebie osoby, dzięki którym się uśmiechasz, spędzaj z nimi jak najwięcej czasu i idź na całość, kiedy pojawia się jakieś ryzyko (o ile nie przyniesie to zbytnich konsekwencji, tego nie chcemy), bo żyjemy tylko raz i niedługo zawiniemy się z tego łez padołu.
     Mówiłam już o pieniądzach, prawda? Chaos to moje drugie imię i przeplatam jedne życzenia z innymi. Życzymy, żebyś w przyszłości robiła to, co kochasz, zajmowała wymarzoną posadę, może związaną z Twoimi aktualnymi pasjami, może nie — to nieistotne, bylebyś czuła się z tym, co robisz, dobrze. Jeśli nie w smak tak wybiegać w przyszłość, możemy wrócić do teraźniejszości, to całkiem dobry pomysł. Zanim to — o ile nie masz nikogo, a bardzo tego chcesz, życzymy Ci, abyś nareszcie poznała swoją bratnią duszę, ładnie mówiąc, a nieco prościej, swoją sympatię, którą pokochasz całym jillowskim serduchem i która zobaczy, jak świetną osobą jesteś, doceniając każdą Twoją zaletę. Mając na uwadze to, że prawdopodobnie możesz mieć kogoś na oku albo nawet być w, o zgrozo, relacji (co to jest?) — po prostu powodzenia, wiele wspaniałych wspomnień razem, duuuużo miłości i pieniędzy na prezenty. Chryste, przepraszam, to ten materializm. Na koniec — zdrowia, dużo zdrowia, żebyśmy nie musiały ścigać się na wózkach inwalidzkich, żeby Twoje wspomniane wcześniej serce biło w odpowiednim rytmie i tak dalej.
     Klasycznie — wiele weny, worków weny, żebyś nie musiała siedzieć nad pustym plikiem i uderzać głową w klawiaturę, w oczekiwaniu na przypływ pomysłów. Tyczy się to zarówno naszego wspaniałego Canne (tak to szło? Canne? Briaron i Brimeron brzmią beznadziejnie, więc możemy zostać przy Canne), których należałoby posłać nad jeziorko, jak i wątku Leah i rzymskiego pożal się polityka (pamiętaj, że jesteś niezastąpiona, alth? nie złość się?). Planuj, baw się wątkami i postaciami. I bądź tu z nami jak najdłużej.

Ps. lubię się z tobą kłócić, ale nie mów nikomu, że to na żarty
   lou

administracja,

czyli my trzy,

aka łysa, ta ruda z nastolatek wilk i kostka

Podsumowanie kwietnia

     Od początku kwietnia niewiele się zmieniło, co skutecznie zrównało z ziemią wszystkie moje plany na napisanie jakiegoś wymyślnego, przejaskrawionego wstępu, którymi zwykłam urozmaicać te nudne, rutynowe podsumowania miesiąca odbywające się po to, żeby wszyscy zaklaskali najaktywniejszym. Niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto choć raz się przy nich zaśmiał. Dobra, bo już czuję na sobie palące spojrzenia administratorek bezgłośnie ponaglających mnie gdzieś tak od połowy pierwszego zdania, więc przejdźmy do właściwej części podsumowania… czyli wstępu, bo to była tylko przedmowa przedwstępna.
     Kwiecień — pierwsze skojarzenie? Święta, tak, na ogół święta, nawet jeśli wypadają w marcu, ponieważ kwiecień… racja, trzeba wyróżnić go czymkolwiek na tle innych miesięcy, więc święta brzmią dobrze. Niestety, nie udało nam się zrobić Wam żadnego porządnego żartu na prima aprilis, a zamknięcie bloga by nie przeszło, więc pozostaje nam mieć nadzieję na to, iż tamtego dnia nie byliście zbytnio łatwowierni. Z okazji świąt życzenia składałyśmy Wam już, moment… jakieś cztery razy? Doliczając te nieoficjalne to i z dziesięć, więc zostawmy je już w spokoju i jak kleszcze do nogi czas przywrzeć do jakiegoś innego tematu. Nie wyszły egzaminy ósmoklasistów, maturzyści napiszą matury w czerwcu, wirus się rozprzestrzenia, uczniowie nie wrócili do szkół, masowe imprezy (masowo) odwołane, premierę Czarnej Wdowy i Jamesa Bonda przesunięto, a na domiar złego nikt nie jest w stanie kontrolować tej sytuacji. Cokolwiek w tym roku wypali? Gdyby ktoś pytał, odpowiedź wybory się nie liczy.
     Ja i podsumowania bardzo się lubimy, dostaję to ukochane prawo do głosu i mogę ponarzekać Wam na to, jak świat jest okropny, a Wy nawet nie musicie tego czytać — świetny układ, prawda? Pewnie, że tak. Ostatnie zdanie wykorzystam na skomentowanie pogody — popatrzcie, mamy tę pożal się majówkę, a ja siedzę w bluzie i z ogrzewaniem, bo zimno. Chyba że to jakaś sztuczka rządu, żebyśmy siedzieli w domach, co grzecznie robimy.
     Gotowi na podsumowanie? W takim razie zapraszam do krótkiej lektury.

Żyj długo, Katfrin!

 

     Minęło już dobrych kilka chwil, odkąd ostatnio mieliśmy okazję zebrać się w naszym chorymcudownym gronie i świętować taką okazję jak dzisiaj, ale oto i stało się — przyszedł czas na odkurzenie naszych umiejętności pisania życzeń!

     Dwudziesty czwarty kwietnia. Dla niektórych zwyczajna data, dzień jak każdy inny, który trzeba przetrwać na tej okrutnej kwarantannie, z masą prac domowych pod pachą. A jednak dla jednej z naszych członkiń to bardzo ważne wydarzenie, i nie tylko ze względu na to, że to piątek, czas odpoczynku. Moi drodzy, (tu powinna zagrać znana nam muzyczka, zwiastująca oczekiwanie) właśnie tego dnia, osiemnaście lat temu, przyszła na świat Katfrin, która jest tu razem z nami już długi czas!

     Katfrin, stara dupo. Jesteśmy naprawdę szczęśliwe, mając na naszym pokładzie tak cudowną i pozytywną osóbkę, jaką jesteś ty. Zmarnowałaś na nas ładny kawałek życia (żartuję, przecież nas nie da się nie kochać) i mamy nadzieję, że wytrzymasz z nami jeszcze długo i dalej będziesz katować nas ćwiczeniami z murzynkiem, ile tylko wlezie<3.

     Pragniemy ci życzyć, aby ten kolejny (wyjątkowy, bo osiemnasty!) rok twojego życia przyniósł ci jak najwięcej powodów do uśmiechu i szczerej radości. Motywacji do osiągania własnych celów, między innymi do naszego koronatreningu, który przecież bez ciebie by nie powstał, bo jesteś jego pomysłodawczynią. Spełnienia najskrytszych marzeń i odwagi do pokonywania własnych słabości, stojących im na przeszkodzie. Życzymy ci również powodzenia w związku, bo pamiętaj, że trzymamy mocno kciuki za ciebie i twojego Romeo. Przetrwaj tę kwarantannę i nie oszalej po drodze, pobijaj własne rekordy, również w kilometrach, które tak sumiennie przebiegasz, wzbudzając w nas coraz większy podziw. Dbaj o swoje zdrowie, którego także ci życzymy, w końcu w tych czasach im ma się go więcej, tym lepiej. Pieniążków, bo to bardzo ważny aspekt życia, i wcale nie oznacza to, iż jestem materialistką, no weźcie. Sukcesów w życiu, a przede wszystkim w szkole, a co za tym idzie życzymy ci również, aby twoi nauczyciele uspokoili się trochę i nie kazali ci już nigdy więcej pisać o historii składania przysięgi. Za to nie mielibyśmy nic przeciwko, gdybyś potrenowała na nas raz jeszcze swoje umiejętności opowiadania o Piastach, bo dzięki tobie nawet ja nawracam się powoli do historii! Jest jeszcze parę ważnych rzeczy, których z całego serca ci życzymy, dlatego słuchaj uważnie, bo drugi raz nie powtórzę (z moją pamięcią zdążę zapomnieć). Katfrin, przeżyj swoje życie w jak najpiękniejszy sposób, abyś nigdy nie żałowała, że coś mogłaś zrobić inaczej albo postarać się bardziej. Życzymy ci ciekawych znajomości, dzięki którym nie będziesz musiała narzekać na uporczywą nudę, cudownych przyjaźni, które nauczą cię, co to znaczy żyć pełnią życia i jak najlepszych relacji ze swoją rodziną, bo to osoby najbliżej nas zostaną z nami najdłużej. Niech dają ci tyle wsparcia, ile potrzebujesz i udowadniają, jak warta tego jesteś. Skupiaj się na tych małych przyjemnościach, a dzięki temu twoje życie stanie się jeszcze cudowniejsze. Miej wiele weny i chęci do tworzenia oraz nie zmieniaj się, gdyż jesteś najlepsza i bardzo cię kochamy! Żyj długo, sto lat, sto lat!

     Musisz nam wybaczyć brak odpowiedniej grafiki w dniu dzisiejszym :( dlatego na pocieszenie dostaniesz zdjęcie moich mini kurczaczków!!! (one naprawdę są mini, mniejsze od mojego kciuka).

     I oczywiście mamy nadzieję, że spędzisz dzień swoich urodzin jak najlepiej się da i będzie on obfitował w przyjemne niespodzianki (to nie jest dwuznaczne, naprawdę).

Twoje najlepsze współmotywatorki —

 spółka Brooke, Candice i Louysa 

Wyniki wyborów

     Dzień dobry, drużyno. Witamy Was w ten niedzielny poranek wieczór poniedziałkowe popołudnie w poście dotyczącym, jak nietrudno zgadnąć, niedemokratycznych wyborów na administratora. Nie chcemy przedłużać, ten króciutki tekścik ma być istotnie króciutki i nie zabierać miejsca na blogu i czasu czytającym. Z tego tytułu chcemy przedstawić Wam nowego członka załogi!

Brooke Blogowy wyjadacz wraca do składu administracji! Mówi o sobie, że jest sumienna, kreatywna   i   pełna energii, a zasady   poprawnej   polszczyzny ma w małym palcu — nie wiem, jak Wy, ale my jej wierzymy i trzymamy za nią kciuki.

     Odtąd wracamy do tradycyjnego układu trzech adminów u władzy, po krótkiej, miesięcznej przerwie. Na dniach spodziewajcie się ogłoszenia dotyczącego podziału obowiązków między nami, żeby jasne było, do kogo z czym warto się zwrócić, żeby prośba została spełniona szybko (na pewno nie do Lou✝). Naszej nowo-starej administratorce życzymy powodzenia i mamy nadzieję, że będziesz z nami jak najdłużej.

lou i althea

albo nie do końca
ja i candice

Podsumowanie marca

     Panie i panowie, zwierzęta i bakterie, a także wszystkie inne magiczne stworzenia, po dłuższej przerwie witamy w naszych skromnych progach. Na końcu tego zdania powinnam postawić wykrzyknik, ale spójrzmy prawdzie w oczy — szkoła i całe to zdalne nauczanie wysysa z nas wszystkich resztki energii i nie pozostawia nic na entuzjastyczne powitanie moich ulubionych autorów w tak ważnym poście z gatunku informacyjnych. Jak tam Wasz zegar biologiczny? Doszczętnie rozwalony? Nie martwcie się nasze też nie mają się najlepiej. Świetne nastroje skutecznie zniwelował nawał materiału, pod oczami większości pojawiają się wory, bo noce, zamiast na spaniu, spędzamy na pisaniu referatów, prezentacji i w ogóle. Za pasem wybory, na blogu poruszać spraw politycznych nie zamierzam, ale myślę, że większość z nas ciekawi się, czy takowe się odbędą. Jak dobrze, że w Avenley River jest cisza i spokój, wszyscy żyją swoim życiem, na zewnątrz wychodzą bez maseczek, spotykają się w pięcioosobowych grupach i, cóż, są szczęśliwi. Przynajmniej powinni, nie chcę wnikać w to, co z nimi robicie. Z tej strony Wasz ulubiony matematyczny duet Louisa i Candice aka Althea (aka nikt nie wie, jak do niej mówić) i zapraszamy wszystkich na podsumowanie koronamarca.

     Marzec, co by tu o nim powiedzieć? O marcu, jak o imieninach babci, często się zapomina, właściwie nikt nie wie, po co on jest i mało kto się w marcu rodzi, znacie kogoś takiego? Jeżeli się rodzi, musi być naprawdę fajną osobą, bo znam tylko jedną i naprawdę nie ma na co narzekać. Marzec przyniósł nam największą liczbę postów w tym roku, zasługujemy na grupowe gratulacje, zbijmy sobie piąteczki, no wiecie, jak w filmach, kiedy coś komuś wychodzi. Łącznie napisaliśmy 77 postów, włącznie z informacyjnymi wszelkiej maści — to niemalże tyle, ile w styczniu i lutym razem wziętych. Dołączyło lub wróciło do nas kilka, dokładnie dziewięć postaci (dużo, prawda?), odeszło zaś, niestety, aż dwanaście. Tegoroczny marzec z pewnością wygrywa zmagania o puchar miesiąca z największą liczbą odejść, ponieważ poza tą dwunastką, wraz z czystką pożegnaliśmy kolejne sześć postaci, co daje łączną sumę osiemnastu pożegnanych członków. Bloga wyświetlono cztery tysiące razy, największym zainteresowaniem cieszył się post o odejściu Alisz, zakładka, jak to tradycja głosi, dotycząca mieszkańców Avenley River. Urodzinowa tradycja została zaniedbana, jednakże chcemy przypomnieć, iż już dwudziestego czwartego kwietnia będziemy świętować urodziny naszej drogiej Katfrin, członka starego jak świat, który na blogu spędza swój już drugi rok! Imprezy ci nie zorganizujemy, ale możesz liczyć na mały prezent w postaci postu i kreatywnych życzeń od administracji i całego bloga. W marcu zmieniliśmy szablon na bardziej wiosenny (kochamy Cię, Alth!). Kwiecień przyniesie nam nowy event, tym razem wielkanocny, dostępny jest już od dziś, więc zachęcamy do zapoznania się z jego treścią.

     Gratulujemy parze marca — Oliemu i Candice!
     Jak zawsze, decyzja była ciężka, głównie ze względu na to, iż goniliście za sobą łeb w łeb (kiedy miałyśmy faworyta, bum, ktoś napisał opowiadanie i wszystko się zmieniło). Nagroda wynosi 100 PD, standardowo. Nie na tym kończymy! Z racji, że większości z Was było do naszych zwycięzców bardzo blisko, wybrane osoby pozstanowiłyśmy wyróżnić i nagrodzić skromnymi 30 PD, a mowa tu o Angeline, Milo i Katfrin. Gratulujemy i mamy nadzieję, że w przyszłym miesiącu zobaczymy tutaj jeszcze więcej imion!

     Na zakończenie przypominamy o nowych zasadach związanych z postarzaniem. Informacje na jej temat możecie znaleźć w zakładce FAQ. Zapraszamy także do najświeższego eventu wielkanocnego i życzymy wesołych świąt!

my

Nabór na administratora

NABÓR NA ADMINISTRATORA

(gdyby ktoś nie zauważył tytułu)

     Dobry wieczór, moi drodzy towarzysze kwarantanny. W obliczu zagrożenia epidemiologicznego siedzimy w domach, tak, to wie każdy. Myjemy ręce, owoce, dbamy o higienę, na spacery tylko z psem, znacie zasady, prawda? Pewnie, że znacie. Toniemy pod nadmiarem materiału, cały czas piszemy rozprawki, referaty (na przykład o Piastach, serdecznie pozdrawiamy Katfrin), robimy dziwaczne zadania z matematyki (pozdrawiamy Brooke), płaczemy nad książkami z chemii, fizyki, a nawet wstajemy o siódmej, byleby zdążyć na sprawdzanie obecności — niech żyje nauka. A tak poważnie, do czego dążę, pamiętacie, kto odszedł od nas na początku miesiąca, prawda? Bingo, pożegnałyśmy jedną trzecią składu administracji, czyli blogową emerytkę, Alisz, dzięki czemu zostałyśmy we dwie. Powiedzmy, że radę sobie dajemy, ale kto powiedział, że nie przyda nam się trzecia ręka?
     Z tego tytułu otwieramy nabór na administratora wspaniałego bloga Avenley River, już któryś w naszej historii. Zachęcamy wszystkich, administracja nie jest taka zła, na jaką wygląda, przynajmniej według naszej propagandy, którą szerzymy w środowisku potencjalnych kandydatów. Ogólnie rzecz biorąc, w takich postach zazwyczaj pisze się, czego wymaga jedna strona od drugiej, a także co od siebie oferuje. Szukamy kogoś, kto, przede wszystkim, potrafi wywiązywać się ze swoich obowiązków i przyjmować na klatę cały ciężar, który na niego zrzucamy (tak serio, podzielimy się zadaniami, nie martwcie się). Doceniamy ludzi znających podstawowe zasady języka polskiego. Administrator, którego poszukujemy, powinien mieć dużo chęci do życia prowadzenia bloga, szukamy świeżej krwi — kogoś, kto wprowadzi trochę życia do naszego smutnego kółeczka. Nie wymagamy umiejętności graficznych, jednego specjalistę już mamy, więc obowiązki ograniczać się będą do spraw czysto blogowych, takich jak rezerwacje, aktualizowania podstron, wstawiania opowiadań, postaci, pisania postów informacyjnych. Nic strasznego, prawda? Miłym dodatkiem jest odznaczający się kolor nicku na Discordzie.
     Od siebie gwarantujemy dostęp do tajnego kanału dla administracji i… na tym kończą się plusy bycia w administracji. Możecie też banować, a podczas kłótni pokazywać swoją odznakę. Nawet nie udajemy, że to przyniesie Wam jakiekolwiek zyski, z dopiskiem “admin na blogu” w CV mało kto będzie chciał Was przyjąć, ale może to być szansa na udowodnienie rodzicom, że Wasza pasja to coś więcej, niż kilka literek regularnie wybijanych na klawiaturze komputera.
     Pomimo dosyć żartobliwej formy posta, nabór prowadzimy, jest w stu procentach prawdziwy. Wasze zgłoszenia przyjmujemy do 05.05.2020r., czyli do przyszłej niedzieli. Liczymy na to, że ktoś się zgłosi.

formularz zgłoszeniowy:

nick: (którym się posługujesz)

postacie:

twoje mocne strony: (związane z pełnieniem funkcji administratora)

twoje słabe strony: (związane z pełnieniem funkcji administratora, to też musimy wiedzieć)

dlaczego ty?: (no właśnie, dlaczego?)

my

ALISZ - pożegnanie

   Witam.
   Dawno mnie tutaj nie było i bardzo prawdopodobne jest też to, że przez długi czas mnie tu nie zobaczycie. Przybywam tutaj by oświadczyć Wam, iż odchodzę z bloga jako administrator, jak i pełnoprawny członek. Decyzję podjęłam z własnych, prywatnych powodów. Niestety wszystko potoczyło się tak, że znajduje się w sytuacji, w której najlepszym wyjściem na chwilę obecną jest odcięcie się od blogosfery.
   Robię to wszystko z ciężkim sercem, gdyż nie potrafiłam podjąć tej decyzji przez dobre parę miesięcy, jednak musze przestać z tym zwlekać. Dla dobra swojego i przede wszystkim dla dobra bloga.
   Zostawiam tutaj wiele wspaniałych wspomnień i niesamowitych ludzi, o których nigdy nie zapomnę. Czas, który spędziłam czynnie na blogu był jednym z lepszych okresów w moim życiu i na pewno przez długi czas będę ciepło go wspominać. Nie chce się tu za bardzo rozpisywać, by nie powstał tu niewiadomo jak długi wywód, jednak na koniec chciałabym Wam wszystkim podziękować. Podziękować za to, że potrafiliście poprawić mi humor w gorsze dnim, za mentalne wsparcie, gdy wyrywałam sobie włosy, pisząc opowiadania. Nawet za te głupie i dziwne rozmowy po 22, 5163 sekund po północy i za wiele wiele innych rzeczy, przez które straciłabym większość życia, gdybym je tutaj teraz zaczęła wypisywać.
    Nie myślcie, że ochodzę na zawsze... Chcielibyście, jeszcze czego. Mom nadzieję, że kiedyś zawitam jeszcze w progach bloga.

Alysh Hariri
To ta chora psychicznie

Najlepszego Impulse!

   Joł joł dzieci z Bullerbyn, tutaj Wasza ulubiona pastereczka Alisz Kalisz chwalisz się czy żalisz. Wróciłam z zaświatów aby objawić Wam cudowne objawienie (tak Alisz, polska fajna język) jakim som urodzinki. Ale to nie byle jakie urodzinki. O nie nie nie. NIC Z TYCH RZECZY MOI DRODZY. Są to urodziny Impulz, jednej z tych już podstarzałych, siwych i ogółem połamanych obywateli tegoż bloga (takimi połamanymi obywatelami jest też administracja, więc siedzimy w tym samym obozie koncentracyjnym, pozdrawiamy cieplutko). Osóbka, która dosyć dużo włożyła w tego bloga, więc i za to również chcemy jej podziękować.
    Czymże by był post urodzinowy bez życzeń, moi drodzy? Nie byłby napewno postem urodzinowym oczywiście. Dlatego też wracając do założeń postów urodzinowych, chciałabym Ci życzyć moja droga dużo zdrówka, bo zdrówko jest bardzo ważne. Jak to ludzie mówią, pieniądze są ważne, ale zdrowie jest ważniejsze. Skoro już napomknęliśmy o pieniądze, to tego także chciałabym Ci życzyć. Dlaczego? A dlatego, że jak są pieniądze to jest też i zdrowie.
    Sukcesów, rozwijania pasji i wytrwałego dążenia do ustanowionych sobie celów. Byś nie poddała się w połowie drogi, co mnie się często zdarza. Dobrych ocen w szkółce, oby się nie pogorszyły i były nawet lepsze od tych w poprzednim semestrze. Chciałabym Ci również życzyć w imieniu całej administracji mnóstwa weny i coraz to nowyszych pomysłów na opowiadania. Żebyś się za szybko nie wypaliła, tak jak ja i miała dużo chęci, by dalej tworzyć i się rozwijać w tym kierunku!
    Poza tym do tych życzeń chciałabym również dodać to, czego większości ludzi w dzisiejszych czasach brakuje. Radości z życia. Tak, życzę Ci radości z życia. Żebyś czerpała przyjemność z każdej, nawet najmniejszej i najmniej istotnej dobrej chwili w twoim życiu.
     Jeszcze raz sto lat!

Alysh & Althea & Louyska Company
aka trzy frajery

Podsumowanie wydarzenia adwentowego

     Czujecie ten 2020 rok? Jak to przedziwnie, wręcz odlegle brzmi, jak dwa tysiące pięćdziesiąty, w którym aktualnie żyją nasze drogie postacie, tylko o trzydzieści lat wstecz. Dzisiejsze podsumowanie będzie krótkie, nie planuję specjalnie rozwodzić się nad tym wstępem — przewaga jakości nad ilością. Widzieliście to już w poście podsumowującym rok 2019, ale powtórzę to jeszcze raz — wszystkiego najlepszego w nadchodzącym roku!

     Event adwentowy wzbudził, według mnie, naprawdę spore zainteresowanie, wiele z Was uczestniczyło w nim aż do ostatniego dnia, więc dzisiaj, już grubo po świętach, chciałabym przywitać wszystkich w poście podsumowującym event. Długo myślałam nad formą, w jakiej ma być ono zrealizowane — finalnie zdecydowałam się na tę, którą widzicie poniżej, mam nadzieję, iż wszystko będzie przejrzyste i przyjemne dla oka.

Podsumowanie 2019

Kto by pomyślał. Dopiero żegnaliśmy wspólnie rok 2019, a już witamy całkiem nowy, zgrabnie wyglądający 2020, który, miejmy nadzieję, da nam mnóstwo pozytywnych myśli na przyszłość, wytrwałości oraz dobrych zmian. Niech wraz z wybiciem północy fajerwerki pną się daleko w niebo, odkorkowane szampany niech ociekają pianą, a uśmiechy niech nie schodzą z naszych twarzy. Ewentualnie szalejmy od 23:59 do 00:00, a za minutę wróćmy do laptopów (to ja). Mniejsza o to. Oby Nowy Rok przyniósł nam wszystkim to, czego pragniemy, ale najpierw przejdźmy do szybkiego podsumowania 2019.

Początek tego roku był całkiem pozytywny dla Avenley. Choć oznaczało to też pożegnanie się z częścią starej ekipy — poznaliśmy mnóstwo nowych twarzy, które szybko znalazły z nami wspólny język i stały się dla nas wielką rodziną. Pomimo niemal upadku bloga na przełomie października i listopada, podnieśliśmy się wspólnymi siłami, zgromadziliśmy wasze opinie i na ich podstawie dalej ulepszamy bloga. O czym warto wspomnieć? O tym, że oficjalnie pobiliśmy rok 2018 w liczbie postów. Dziękujemy!

Z tej okazji każdy autor otrzymuje 100 PD,
a dodatkowo cały pierwszy tydzień stycznia podlega darmowym zmianom w formularzach.

Od stycznia do czerwca trzymaliśmy stały poziom 6000-8000 wyświetleń. Natomiast od czerwca aktywność spadała od 6510 wyświetleń, aż do najgorszej liczby 3644 (!) w październiku, by dopiero podnieść się powoli w listopadzie (4723) i grudniu (10287!). 

Kochani! Na ten moment możemy pochwalić się następującymi osiągnięciami:

Kolejne trzysta sześćdziesiąt pięć dni za nami.

W tym dwanaście pełnych miesięcy. 

Siedemdziesiąt dziewięć tysięcy wyświetleń.
Tysiąc dwieście dwadzieścia trzy posty.

Sto sześćdziesiąt cztery w styczniu.

Sto czterdzieści dziewięć w lutym.

Sto siedemdziesiąt dwa w marcu.

Sto trzydzieści trzy w kwietniu.

Sto czterdzieści trzy w maju.

Sto czternaście w czerwcu.

Sześćdziesiąt w lipcu.

Sześćdziesiąt dwa w sierpniu.

Pięćdziesiąt we wrześniu.

Dwadzieścia sześć w październiku.

Siedemdziesiąt pięć w listopadzie.

Siedemdziesiąt jeden w grudniu.

Pięćdziesiąt dziewięć postaci.

Siedemnaście odejść.

Cztery powroty.

Trzy związki.

Pięć czystek.

Jedna analiza ankiety.

Jedna ważna aktualizacja.

Nowa administratorka — Alisz.

Dwa eventy, walentynkowy oraz świąteczny.

Dwadzieścia sześć postów urodzinowych naszych autorów.

Czterdzieści postów informacyjnych.

Tysiące zabawnych, miłych wspomnień obok małej ilości sporów. 

Dziesiątki nowych pseudonimów i niezapomnianych tekstów.

Parę libacji na discordzie.

Dziesiątki nowych znajomości i nowych wątków.

Wiele nowych shipów. 

Setki uśmiechów. 

Dziwne konwersacje.

Odrobinę rozmów głosowych.

Bezcenna wdzięczność, że jesteście z nami
 i budujecie bloga! ♥

Jako krótkie zwieńczenie postu, administracja pragnie życzyć wam niesamowitego, pamiętnego Sylwestra pełnego radości, śmiechów, w gronie przyjaciół i rodziny, z wiecznym uśmiechem na twarzy. Szczęścia, zdrowia, nadziei oraz wielkiej wiary w nadchodzący rok. Pokładów wytrwałości i sił, by przeciwstawiać się przeszkodom i zadbać o swoje postanowienia, bądź je kontynuować.  Samych dobrych decyzji, sukcesów w przyszłości, odnalezienia prawdziwej miłości, na widok której Twoje serce zabije szybciej. Rozwijania swoich zainteresowań, tudzież pisania — niech 2020 przyniesie ze sobą mnóstwo weny, pomysłów, chęci i motywacji. Niech liczba postów przekroczy pamiętny rok 2018 i bądźmy w gronie, w jakim jesteśmy, bez żadnych ubytków. Wszystkiego najlepszego! Dziękuję, że byliście, jesteście i miejmy nadzieję, że będziecie.

Have yourself a best time...

Wesołych świąt!

Last Christmas, I gave you my heart

But the very next day you gave it away

This year, to save me from tears

I'll give it to someone special

     Tak, tak, ja wiem, ty wiesz, wszyscy wiemy, że ta piosenka opowiada o złamanym sercu, ale, proszę was, to równocześnie ikoniczna piosenka świąteczna, którą słyszymy już na miesiąc przed Wigilią i, ogólnie rzecz biorąc, świętami. W poście eventowym trochę się rozpisałam na temat naszych kochanych świąt Bożego Narodzenia, więc żeby oszczędzić Wam długiego, zbędnego wstępu, którego i tak nikt nie czyta i przejść do meritum, inteligentnie mówiąc.
     Znacie to uczucie, gdzie podczas składania życzeń przy opłatku nie wiesz, co ze sobą zrobić, bo z jednej strony ciotka życzy miłych rzeczy, a z drugiej skręca Cię, bo wiesz, jaka fałszywa jest? Tak, wszyscy wiemy o co chodzi. Osobiście zwykłam mówić nawzajem, chociaż to podobno wszystkich wkurza, ale! nie martwcie się, dzisiaj możecie tylko potakiwać, kiedy my, calusia administracja, składać Wam będzie bardzo szczere, kochane życzenia świąteczno-noworoczne, bo komu chciałoby się pisać dwa posty. Miśki, od czego tu zacząć? Z doświadczenia wiemy, że jak wymieni się zdrowia i szczęścia, to potem samo leci, więc tak — tego zdrowia, żebyście cały grudzień i następny rok byli zdrowi jak karpie, których pod żadnym pozorem nie można więzić w wannie, pamiętajcie, to jest ważne. Żadnych gryp, jelitówek, złamań, skręceń, uważajcie na lodowiskach, jeżeli zjeżdżacie na sankach, z dala od jezdni oraz ubierajcie się grubo, pijcie dużo ciepłej herbaty albo kawy, nie zaziębcie się i tak dalej. Szczęścia — jeżeli jesteście pełnoletni, spróbujcie zagrać w totka, mówią. Szczęście połączymy z pomyślnością. Życzymy Wam wielu sukcesów w życiu, żeby wszystko szło po Waszej myśli, jak po maśle. Pamiętajcie, iż, bez względu na wszystko, zawsze będą gorsze chwile, ale ze wszystkiego można wyjść, i to z korzyścią. Nie poddawajcie się mimo wszystko, nawet, jak wydaje Wam się, że to koniec, wszystkie nadzieje pogrzebane, szanse zerowe. Niby łatwo mówić, ale jak zrobicie, tak będzie, więc właśnie tego Wam życzę — trwałości w postanowieniach, samozaparcia. Jeżeli postanowienie noworoczne brzmieć będzie pójdę na siłownię!, to na tę siłownię pójdź, przestań się wykręcać i przekładać na później, bo koniec końców nic dobrego z tego nie wyjdzie. W sumie to nie wyjdzie z tego nic, po prostu się poddasz i tyle będzie z siłowni. To samo tyczy się wszystkich innych postanowień — pamiętajcie, że coś z niczego nie powstanie, trzeba wziąć się w garść i powiedzieć sobie tak! dam radę!. Wierzymy w to, iż znajdziecie wyjście z każdej sytuacji, beznadziejnej czy nie, zaufajcie sobie oraz bliskim, bo, słowo, większość z nich doradza Wam dobrze. Otaczajcie się ludźmi, których kochacie, to jest bardzo ważne, ponieważ grunt dobrego samopoczucia to dobre towarzystwo. Rodzina, przyjaciele, druga połówka — byle czuć się dobrze. Chociaż na ogół w życzeniach mowa o innych sprawach, życzymy Wam pieniędzy na swoje i nieswoje wydatki, a ile ich chcecie, pozostawiamy Wam. Pamiętajcie, żeby nie przekładać majątku ponad inne wartości (przyjaźń, miłość, tak dla przykładu), chociaż wierzę w to, iż to wiecie, to tylko przypomnienie. Zarządzajcie nimi z głową i żeby się mnożyły, ponieważ tego chciałby chyba każdy, ale, niestety, same z siebie się nie podwoją. Jeśli jesteście uczniami, dobrych ocen, jeżeli pracownikami, awansu, podwyżki, czy czego tam sobie chcecie. Każde z Was ma wiele talentów i trzymamy kciuki, żebyście je wykorzystywali. Pamiętając o tym, że mamy święta, życzymy Wam również miłych, spokojnych świąt w gronie rodzinnym oraz wielu prezentów, oczywiście trafionych — uśmiechnijcie się dziś chociaż raz, nawet teraz, no śmiało. Śniegu, białej zimy, wielu pomysłów na ulepienie oryginalnego bałwana. Tak bardziej blogowo — weny, pomysłów, chęci do pisania i, przede wszystkim, radości z przebywania na blogu, ponieważ chyba to jest najistotniejsze. Z tego miejsca chcemy wszystkim podziękować za ten wspólny rok, jednak szerzej rozpiszemy się w podsumowaniu rocznym.
     Chociaż są to życzenia od administracji, Alisz napisała swoje, od siebie, jako od... alisz.

 Cześć i czołem, z tej strony Alisz.
 Jako, że zbliżył się do nas ten piękny okres w roku, który nazywamy świętami, to chciałabym Wam życzyć szczere wesołych świąt! Byście ten czas spędzili zdrowo, wesoło i przede wszystkim w gronie najbliższych. Aby na stole zawitały Wasze ulubione potrawy, a uśmiechy nie schodziły Wam z twarzy. Żeby następny rok był pełen sukcesów, bez żadnego miejsca na smutki i rozterki.
 I jeszcze raz wszystkiego dobrego!

     Michaś i Althea przygotowały dla nawet kartki!

Administracja

Sto lat, Hyolyn!

SOS. To nie zwykła informacja. To nie event. To nie czystka ani apel wzywający do libacji alkoholowej na discordzie (a może jednak? Pozdrawiam Katfrin, Umbonię i Stasia, nie upijcie się tylko). Dzisiejszy post to urodziny Hyolyn! Rozumiem, że tylko głupi by się nie domyślił, jednak warto było o tym wspomnieć. Ba, poświęcimy jubilatce całą notkę, chcąc przekazać jej wszystko co najlepsze od społeczności bloga.
Ostatni taki podobny post miał miejsce przeszło miesiąc temu, dosyć dawno, ale spokojnie — nikt z wprawy nie wypadł! Święta już prawie za rogiem, ale zapominamy o nich na chwilę i życzymy Hyolyn hucznych, radosnych urodzin w gronie najlepszych ludzi, z drogimi, pięknymi prezentami o jakich marzyłaś. Nie mam pojęcia, ile tam już lat właśnie kończysz, jednak ile by to nie było, bądź zdrowa, zawsze pogodna i uśmiechnięta. Ogromnych pokładów chęci, weny, pomysłów i wytrwałości, której nigdy za wiele, by realizować swoje plany i cele. Spełnienia najskrytszych marzeń, nie przestawaj do nich dążyć, bo słyszałam, że naprawdę warto. Radość i mimo wszystko pieniądze — chwytaj ich w swoim życiu garściami i czerp ze swojej egzystencji wszystko, co najlepsze. Życzymy także lojalnych przyjaciół, samych sukcesów, worka weny do zasilania bloga opowiadaniami. Jednakże sama dobrze wiesz, czego potrzebujesz, zatem niech to się spełni. Jeszcze raz wszystkiego najlepszego! ♥

.

Zapraszamy do komentarzy!